Η ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΜΑΣ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑ

Φάντασμα με επιδερμίδα - Στέλιος Γιαννίκος

Στα τελεβίζια οι δημοσιογραφούντες φουμαρολόγοι, με τις μεταξωτές κορδέλες τους, μας ενημερώνουν για το πως θα μπορούσαμε να επιβιώσουμε μετά από έναν γενικευμένο πυρηνικό πόλεμο. Σε αυτό το πλαίσιο της τρομολαγνίας, ξεχάσανε το σημαντικότερο, να μας που τις αλήθειες που μας αφορούν.

Πρώτα από όλα, ότι η πραγματική αιτία ενός ολοκληρωτικού πολέμου, δεν είναι άλλη από την ανθρώπινη ηλιθιότητα.  Μάλιστα, αυτό το υπερτιμημένο είδος για την λογική του, που λέγετε άνθρωπος, βιώνει μια εποχή όπου στην κορυφή των κυβερνήσεων του, βρίσκονται κατά πλειοψηφία τα χειρότερα δείγματα του. Αν επιθυμούμε να επιβιώσουμε ως είδος θα πρέπει να αλλάξουμε την στρατηγική μας και να προτάξουμε την λογική και το ανθρώπινο συμφέρων, πάνω από τις ιδιοτελείς ατομικές ασθένειες του πνεύματος.

Επιπροσθέτως, σε μια τέτοια περίπτωση η γηραιά ήπειρος θα είναι η πρώτη που θα καταστραφεί.  Αυτό οφείλετε τόσο στην γεωγραφία, το μέγεθός, τους διατροφικούς πόρους και τις πολιτικές της.  Δε, η Ελλάς, μια χώρα γεμάτη από στρατηγικούς στόχους – βλέπε Σούδα, Αλεξανδρούπολη Λάρισα κλπ – αποτελεί έναν από τους πρωταρχικούς στόχους των πυραύλων. Επίσης, ότι δεν καταστρέψει η πυρηνική σχάση, θα το τελειώσουν οι απέραντες πυρκαγιές που θα προκληθούν εξαιτίας του γεγονότος. 

Ας πούμε το λοιπόν, ότι θα δώσετε τα ωραία σας χρήματα για να φτιάξετε ένα πυρηνικό καταφύγιο. - Όταν λέμε πυρηνικό καταφύγιο, δεν εννοούμε καταφύγιο για βομβαρδισμούς που το βαφτίσαμε πυρηνικό -.  Τι θα συμβεί;  Θα παραμείνετε εγκλωβισμένοι σε έναν στενό χώρο για κάποιους μήνες, μέχρι να τελειώσουν τα τρόφιμα και να αναγκαστείτε να βγείτε στην επιφάνεια. Σε αυτό το διάστημα δεν μπορώ να είμαι σίγουρος ότι θα μπορέσετε να είστε ψυχικά υγιής ή αν θα είσαστε ένας διαταραγμένος νοητικά άνθρωπος.  Ας υποθέσουμε όμως ότι είστε μια χαρά. Ναι, θα είστε μια χαρά μέχρι να συναντήσετε τον έξω κόσμο.  Τα μόνα πράματα που θα συναντήσετε στην επιφάνεια της γης, θα είναι τα συντρίμμια και οι κατσαρίδες. Το νερό θα είναι μολυσμένο, το ίδιο και η ατμόσφαιρα και όσο για το φαγητό, δυσεύρετο.  Το πιθανότερο λοιπόν, θα είναι να πεθάνετε ή από την πείνα ή από την ραδιενέργεια ή από συνδυασμό και των δύο.  Μιλάμε για μια επώδυνη πορεία προς το θάνατο.  Ας υποθέσουμε όμως ότι θα είστε από εκείνους τους ελάχιστους που θα επιβιώσουν για να συνεχίσουν το είδος.  Σε τι κόσμο θα ζήσετε;  Χωρίς ηλεκτρισμό, χωρίς μηχανές, χωρίς υγειονομικές υπηρεσίες, με βασικά εργαλεία, θα προσπαθήσετε να χτίσετε έναν καινούργιο κόσμο όπως κάποτε το έκαναν οι πρωτόγονοι άνθρωποι. Μόνο που αυτοί ζήσανε σε ένα πλούσιο σε ζωή και καθαρό περιβάλλον.  

Ας αφήσουμε λοιπόν τις ανοησίες. Αν θέλουμε να επιβιώσει το είδος μας, αν θέλουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια θα πρέπει να αλλάξουμε πορεία.  Θα πρέπει να αναδείξουμε την παιδεία, ως πρωτεύον υποχρέωση, δική μας και της κοινωνίας.  Θα πρέπει να ενισχύσουμε την ανθρώπινη αλληλεγγύη, την αγάπη στον συνάνθρωπο, αλλά και σε όλα τα ζώντα και μη ζώντα όντα. Θα πρέπει να απαιτήσουμε την πολιτική μας συμμετοχή στην οργάνωση την κοινωνίας.  

Αν αλλάξουμε θα επιβιώσουμε, αν δεν αλλάξουμε… τζογάρουμε.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ – ΕΙΝΑΙ ΜΑΥΡΟΙ ΑΦΡΙΚΑΝΟΙ

 

Στέλιος Γιαννίκος

 

Είναι αλήθεια ότι στον λεγόμενο «δυτικό πολιτισμό» καταργήθηκε η δουλεία;

Μήπως απλά μεταβλήθηκε σε κάτι ακόμα μεγαλύτερο;

Η δουλεία αποτελεί έναν αρχαίο θεσμό που νομιμοποιούσε την μετατροπή του ανθρώπου σε ιδιοκτησία.  Σήμερα στον «δυτικό πολιτισμό» ο θεσμός αυτός είναι παράνομος. Όμως δεν υπάρχει κανένας νόμος που να απαγορεύει να μετατρέπετε ένα ολόκληρο κράτος σε ιδιοκτησία τρίτων. Στη σύγχρονη εποχή  η έννοια της αποικιοκρατίας μετατράπηκε σε διμερής συμφωνίες κρατών, που επιβάλουν τις ληστρικές συμβάσεις εταιριών. Έτσι έχουμε από την μία πλευρά ένα κράτος να ευημερεί και ένα άλλο όπου οι συνθήκες διαβίωσης είναι άθλιές έως εξοντωτικές.

 

Με αφορμή τα γεγονότα στον Νίγηρα, πολλά ακούγονται και πολλά λέγονται. Αν πιστέψουμε την πλειοψηφία των ενημερώσεων που λαμβάνουμε, τότε, το μεγάλο πρόβλημα στον Νίγηρα είναι το στρατιωτικό πραξικόπημα που επέβαλε μια χούντα. Όμως ο Νίγηρας και πριν το πραξικόπημα ήταν μια πολύ φτωχή χώρα που η πλειοψηφία του λαού ζει χωρίς τα απαραίτητα. Η Έκθεση της UNICEF υπολογίζει σε 1,5 εκατομμύρια τα παιδιά κάτω των 5 ετών που πάσχουν από υποσιτισμό εκ των οποίων τα 430 χιλιάδες βρίσκονται στο κρίσιμο όριο που επιφέρει θάνατο.

Τι φταίει;  Ο Νίγηρας, είναι άλλη μια πρώην αποικία της «φιλελεύθερης, δημοκρατικής» Γαλλίας. Το τίμημα της αποχώρησης των αποικιοκρατών Γάλλων ήταν η πολιτική και οικονομική υποτέλεια του κράτους στην Γαλλία. Δηλαδή κερδισμένη ήταν στο 100% η Γαλλία αφού μείωσε το δυσβάσταχτο κόστος της συντήρησης των αποικιών ενώ κράτησε τα οφέλη από αυτές. Ο Νίγηρας επί παραδείγματι είναι από τους μεγαλύτερους παραγωγούς ουρανίου παγκοσμίως. Είναι ο έβδομός παραγωγός παγκοσμίως και καλύπτει περίπου το 18% του ουρανίου για την ηλεκτροδότηση της Γαλλίας.  Και, πόσο πληρώνει η Γαλλία, περίπου το 5% της αξίας του. Δε, στον Νίγηρα μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό του λαού έχει ρεύμα.

 

Όμως, για να καταλάβουμε καλύτερα το καθεστώς που επιβλήθηκε, όχι μόνο στον Νίγηρα αλλά γενικά στα κράτη που είναι πρώην αποικίες της Γαλλίας, μπορούμε να δούμε συνοπτικά τους βασικούς όρους για την απόκτηση της «ανεξαρτησίας»[i]:

 1) Την πληρωμή του Αποικιακού Χρέους  για τα «οφέλη» της  αποικιοποίησης των χωρών πιο συγκεκριμένα τις υποδομές που χτίστηκαν κατά τη διάρκεια που ανήκαν στη «μητροπολιτική» Γαλλία.

2) Αυτόματη κατάσχεση των συναλλαγματικών αποθεμάτων των 14 αποικιών τα οποία μεταβιβάζονταν στην κεντρική τράπεζα της Γαλλίας μέσω ενεργών τραπεζικών λογαριασμών. Ειδικότερα προβλέπεται η υποχρεωτική παρακράτηση του 65% των αποθεμάτων ξένου συναλλάγματος και επιπρόσθετα 20% για την κάλυψη βραχυπρόθεσμων χρηματοοικονομικών υποχρεώσεων.

3) Η Γαλλία έχει το αποκλειστικό δικαίωμα πρώτη να αποφανθεί αν θα εκμεταλλευτεί πρώτες ύλες ή άλλους φυσικούς πόρους σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη χώρα.

4) Προτεραιότητα στα συμφέροντα γαλλικών επιχειρήσεων σε προκηρύξεις δημόσιων έργων.

5) Αποκλειστικό δικαίωμα παροχής στρατιωτικού εξοπλισμού και εκπαίδευσης αξιωματικών του στρατού.

6) Το δικαίωμα της Γαλλίας να αναπτύξει στρατεύματα στην πρώην αποικία και να παρέμβει στρατιωτικά προκειμένου να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της και περαιτέρω την ύπαρξη στρατιωτικών βάσεων. Συνεπώς δεν πρέπει να μας προκαλούν έκπληξη οι δηλώσεις του Ε. Μακρόν.

7) Η υποχρέωση η γαλλική γλώσσα να καταστεί η επίσημη γλώσσα του κράτους, η οποία θα χρησιμοποιείται σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες.

8) Η υποχρέωση χρησιμοποίησης του αφρικανικού αποικιακού φράγκου (FCFA) για τις πρώην 14 αποικίες μέσω της σύστασης νομισματικής ένωσης.

9) Υποχρέωση σύνταξης έκθεσης για τον ετήσιο ισολογισμό και τα συναλλαγματικά αποθέματα.

10) Άρνηση συμμετοχής σε οποιαδήποτε Συμμαχία εκτός αν εγκριθεί από τη Γαλλία.

11) Υποχρέωση ευθυγράμμισης και στήριξης της Γαλλίας σε περίπτωση πολέμου ή παγκόσμιας κρίσης.

Το ερώτημα λοιπόν παραμένει. Καταργήθηκε η δουλεία στον «Δυτικό πολιτισμό»;

Προσωπικά θα πω, επί της ουσίας όχι!

Το χειρότερο πρόσωπο της Δύσης βρίσκεται εκεί που η φτώχεια, η πείνα και γενικά η εξαθλίωση είναι αποτέλεσμα δικών της οπορτουνιστικών ενεργειών.

Και, το χειρότερο από όλα είναι ότι ό λαός της δύσης, που απολαμβάνει τα αγαθά του τεχνολογικού μας πολιτισμού, δεν θέλει να πιστέψει ότι το κράτος του, η πατρίδα του κι ο ίδιος ευημερεί πάνω στην αθλιότητα και τα πτώματα ανθρώπων ενός άλλου πολιτισμού.

 

Για την Δύση η Αφρική Κείται Μακράν και οι Αφρικανοί δεν είναι ακριβώς άνθρωποι.    

 

---

[i] Από το 1 έως το 11 αντιγράφτηκαν αυτούσια από το άρθρο της κυρίας Ναταλί Γλέζου που δημοσιεύτηκε στις 18.8.2023 στην διαδικτυακή σελίδα Left.gr με τίτλο: Ο ψυχρός πόλεμος Ανατολής – Δύσης μεταφέρεται στην Αφρική ( Για να διαβάσετε όλο το άρθρο συνδεθείτε στο   https://left.gr/news/o-psyhros-polemos-anatolis-dysis-metaferetai-stin-afriki )

ΜΕ ΤΟ ΨΕΥΔΟΝΥΜΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ [ΕΚΛΟΓΕΣ 10 ΑΠΟ 10 ]

(Στέλιος Γιαννίκος, Το κόκκαλο ή Περί εθελόδουλης ηθικής κωμωδία)

.

Ήταν κάποτε μίαν όμορφή κυρία

κι όλοι την αγαπούσαν την Δημοκρατία.

Ήταν μία αγάπη δοτική,

μα πάει καιρός που απέθανε κι αυτή.

Τώρα γιομίσαμε δημοκρατίες,

με πόδια στραβά και μύτες γωνίες.

Ανήθικες ετούτες , βρώμικες ιστορίες,

πίσω από το ψευδώνυμο κρύβονται αμαρτίες.

Τυχαίο δεν είναι, που οι τραπεζίτες,

 με δικά τους χρήματα τις συντηρούνε.

Μήτε που για την χάρη τους, 

τους πολέμους δικαιολογούνε.

Και κείνοι, που λέγονται πολιτικοί,

μα στην ουσία είναι ολιγάρχες αιρετοί, 

τ’ όνομα αυτό, εμπρός στον κόσμο το  επευφημούν,

μα στα κρυφά, γελούν και το λοιδορούν.

Ω, συ γλυκιά  Δημοκρατία,

π’ ασελγούν στον τάφο σου τα θηρία.

Είναι λίγοι εκείνοι που σε θυμούνται

και την μνήμη σου άδολα  τιμούνε.

ΚΡΕΟΝΤΑ ΑΚΟΥΣ; [ΕΚΛΟΓΕΣ 9 ΑΠΟ 10 ]

(Στέλιος Γιαννίκος, Το κόκκαλο ή Περί εθελόδουλης ηθικής κωμωδία)

-

Ποιος την ακούει αυτή την ξεπεσμένη, 

την ψωριάρα την μιξοπαρθένα Αντιγόνη,

που θέλει νους νόμους να παραβεί

για λόγους ήθους, καθώς λέει.

Εμείς θέλουμε κανόνες, 

θέλουμε νόμους ποιο αυστηρούς!

Να τηρείται τον νόμο ρεμάλια, αλλιώς,

 πρόστιμο και φυλάκα παλιό ξεφτίλες.

Εμείς θέλουμε κράτος και εξουσία!

Θέλουμε κυβέρνηση με πυγμή,

και ψηλά στον ιστό σχοινί με θηλεία,

για να έχετε όλοι εσείς τον φόβο.

Σκατά στον τάφο σου Αντιγόνη!

και ακόμη καλύτερα να μείνεις άθαφτη

να τρώνε το κορμί σου τα όρνια

να σε βλέπουν οι υπόλοιποι και να μαθαίνουν.

Με ακούς Κρέοντα; Εγώ! Εγώ! Εδώ για να σε υπηρετώ!

Τα πάντα θα κάνω για σένα με χαρά

 -και για μια τσέπη γιομάτη-…

Εγώ! Εγώ!  Εδώ για να σε υπηρετώ!  Με ακούς Κρέοντα;

ΤΡΙΑ ΠΟΥΛΑΚΙΑ [ΕΚΛΟΓΕΣ 8 ΑΠΟ 10 ]

Στέλιος Γιαννίκος

Τρία πουλάκια κάθονταν εις της Βουλής στη στέγη.

Το να τηράει τους δικαστές τ’ άλλο τα τελεβίζια.

Το τρίτο το καλύτερο οργισμένο λέει:

Μαύρη σκατίλα πλάκωσε και η μπόχα μας πεθαίνει.

Κοιλιές γεμίσανε τα έδρανα κοιλιές τα υπουργεία.

Να τρώνε μόνο ξέρουνε, να τρώνε και να χέζουν.

Τούτο τον τόπο βόθρο κάνανε, κάνουν πως δεν το βλέπουν.

Γέμισαν οι δρόμοι με σκατά, σκατά και στα σχολεία

κι έτσι στο λίγο και στο σιγά συνήθισε η κοινωνία

Κι αν καμιά φορά κάποιοι σκηνώσουν το κεφάλι 

κι έντονος διαμαρτυρηθούν για τη βρώμα και τη δυσωδία,

ευθύς στους δρόμους θα πετάξουνε μπαγιάτικα καρβέλια,

να αναμειχθούν με τα σκατά, το πόπολο να φάει.

ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΩΝ ΕΘΕΛΟΔΟΥΛΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ [ΕΚΛΟΓΕΣ 7 ΑΠΟ 10 ]

(Στέλιος Γιαννίκος, Το κόκκαλο ή Περί εθελόδουλης ηθικής κωμωδία)

-

Λένε: θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία!

Θέλει κόπο, αγώνα, θυσία…

Γιατί λοιπόν να σπαταλούμε την ζωή μας

σε μία τόσο οδυνηρή ουτοπία;

Εις το κόμμα των εθελόδουλων υπηκόων

μακράν είμαστε από τέτοιες ανοησίες,

που με δόλο κάποιοι δήθεν σοφοί

δηλητηρίασαν την κοινωνία…

Εμείς, θα καλύψουμε τις ανάγκες σας.

Φάτε, διασκεδάστε, αναπαραχθείτε

κι όλα αυτά μόνο αν

σε εμάς το μέλλον σας εμπιστευτείτε …

Εμείς, θα δώσουμε νόημα στην Ζώη σας

κι εις τους πολέμους θα δοξαστείτε

κι εις την ειρήνη θα βολευτείτε,

αν, εις ημάς υποταχτείτε!

Λατρέψτε με! Λατρέψτε με! Λατρέψτε με!

Λατρέψτε, εμέ, τον θείο αρχηγό σας!

Τιμημένο μου σκυλολόι, συρθείτε απ την ουρά μου

και το μεθυστικό χορό της υποταγής, ακολουθήστε.

ΝΕΟΣΟΦΙΣΜΟΣ [ΕΚΛΟΓΕΣ 6 ΑΠΟ 10 ]

(Στέλιος Γιαννίκος, Το κόκκαλο ή Περί εθελόδουλης ηθικής κωμωδία)

Ω, μάθατε για τους νέους σοφούς;

Τους σοφούς της εποχής μας.

Που ξέρουν απέξω τα νούμερα,

μα τι είναι αριθμός δεν ξέρουν.

Ακούσατε για τον τίνα, για τον τάδε;

Που έχουνε τον τρόπο

να ‘ρθουν και να μας σώσουν,

από τα λάθη τα δικά τους

Ω ναι λαμπρές σπουδές , γαλάζιο αίμα!

Κι είναι φίλος του κυρίου εκείνου…

και μαθητής του κυρίου, τ’ άλλου…

που χουν την γνώση για τα πάντα.

Δεν χρειάζεται να σκεφτούμε και πολύ,

τους σοφούς αρκεί να εμπιστευτούμε.

Γιατί, εκείνοι ξέρουν το καλύτερο για εμάς

και το πώς να πορευτούμε.

Και τώρα, τι κι αν κάνανε συνήθεια

να κλέβουνε το βιός μας;

Καλύτερα δεν είναι από έναν σοφό

παρά από κάποιον που δεν ξέρει;

QUO VADIS HOMO POLITICUS ? [ΕΚΛΟΓΕΣ 5 ΑΠΟ 10 ]

Στέλιος Γιαννίκος

-



Ο ανθός της πόλις είναι ο πολίτης,

που μοιράζει την ενέργεια του

μεταξύ του πολιτικού και του οπλίτη.



Ποιος ξέχασε να ποτίσει τις ρίζες;

Ποιος τραυμάτισε με τσεκούρι τον κορμό;

Ποιος άναψε φωτιά να κάψει τα φύλα;

Πότε ξεχάσαμε να είμαστε πολίτες;



Από που ξεκινήσαμε και που φτάσαμε;

Ποιο λάθος δρόμο πήραμε;

Κατά που βαδίζουμε;





Φωτογραφία:

ο «Σκεπτόμενος» του Auguste Rodin.

Ξεκίνησε ως απεικόνιση του Δάντη και για τον οποίο ο καλλιτέχνης είχε πει: «Αυτό που κάνει τον "Σκεπτόμενό" μου να σκέφτεται είναι το ότι σκέφτεται όχι μόνο με το μυαλό του, με το πλεκτό μέτωπό του, τα διεσταλμένα ρουθούνια του και τα συμπιεσμένα χείλη, αλλά με κάθε μυ από τα χέρια του, την πλάτη και τα πόδια, με σφιγμένη τη γροθιά του και πιάνοντας τα δάχτυλα των ποδιών».

ΚΑΛΥΤΕΡΑ Ο ΛΥΚΟΣ ΠΑΡΑ Ο ΒΟΣΚΟΣ [ΕΚΛΟΓΕΣ 4 ΑΠΟ 10 ]

Στέλιος Γιαννίκος



Αν ζήσω τη ζωή μου ως υπήκοος, τότε θα ζήσω πολύ καλύτερα από τον σκλάβο.

Αν ζήσω την ζωή μου ως πολίτης, σε τέτοια κοινωνία τέτοια δεινά να πάθω.



Ο υπήκοοι έχουν το δικαίωμα να ψηφίσουν για να διαλέξουν τον βοσκό τους.

Ζούνε προστατευμένοι μες την στάνη και όταν βγαίνουν έξω τους προστατεύουν τα σκυλιά.

Ασφάλεια, μέχρι την στιγμή που κάποιος, κάπου, θα ανάψει τα κάρβουνα.



Οι πολίτες δεν θέλουν βοσκό, οι ίδιοι πορεύονται μπροστά στην ελευθερία.

Δεν έχουν ανάγκη από σκυλιά, οι ίδιοι θα παραταχτούν σε φάλαγγα, να σώσουν ότι σώζεται.

Κι αν πέσουν: καλύτερα να σε φάει ο λύκος παρά ο βοσκός.



Αλλιώς, όπως θα έλεγε κι ο παππούς Ηράκλειτος:

Άλλο ο σκλάβος, άλλο ο υπήκοος και άλλο ο πολίτης.

Άλλος τρώει άχυρα άλλος ορέγεται το χρυσό κι άλλος ανατέλλει μέσα στην αξία.

6 ΣΥΝ 6 ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΧΑΪΚΟΥ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ [ΕΚΛΟΓΕΣ 3 ΑΠΟ 10 ]

Στέλιος Γιαννίκος

-



Α. Χθαμαλότης


1
Ο πρωθυπουργός

είναι όμορφος πολύ,

είπε μία τρελή


2
Ένας βουλευτής

χωρίς δικιά του βουλή.

Πετυχημένος.


3
Είναι νόμιμο,

μα δεν είναι για καλό.

Βρωμερό ήθος.


4
Μηδέν και άγαν,

αντί του μηδέν άγαν.

Τέτοια εποχή


5
Κομματόσκυλο.

Ψηφίζει κάτ’ εντολή.

Χαίρε τσοπάνη


6
Κοιτά την κάλπη.

Ψέματα και ρουσφέτια.

Το κακό θα βγει.





Β. ΑΝΆΣΤΑΣΗ




1
Μπες στον αγώνα.

Μέσα σου εγκυμονεί.

Φως θα γεννηθεί.


2

Είσαι πολίτης.

Δεν είσαι υπήκοος,

ούτε και δούλος


3
Δημοκρατία.

Δεν είναι μόνο λέξη.

Είναι ο δρόμος.


4
Ελευθερία.

Ζείδωρος πολεμιστής.

Έχε αξία.


5
Δώσε παιδεία

και θα ανθίσει τ αγαθό.

Είσαι άνθρωπος


6
Χτίσε το μέλλον.

Ο αγώνας στο παρόν.

Τα πάντα όλα.

ΒΟΛΕΥΤΗΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ [ΕΚΛΟΓΕΣ 2 ΑΠΟ 10 ]

Στέλιος Γιαννίκος

-


Θέλω να γίνω βουλευτής
το πρόβλημα μου για να λύσω.
Θέλω και γω να βολευτώ
και σαν πασάς να ζήσω.

Θέλω αστυνόμους να με υπηρετούν,
γραμματείς και φαρισαίους.
Θέλω κομματόσκυλα παντού,
να με γλύφουν ωραία.

Θέλω χρήματα πολλά,
να χω σπίτια να αγοράζω
και κρυφούς λογαριασμούς
για τις μίζες που θα βγάζω.

Πίσω από κάθε βασιλιά
θα ξέρω πώς να κολακεύω,
θα γλύφω κώλους με σκατά
και ποδιές κατουρημένες.

Όπως και κάθε βουλευτής
ένα φόβο μόνο θα χω,
μην και στις επόμενες εκλογές
δεν με σταυρώσουν όσο πρέπει.

Για αυτό πολλά θα υπόσχομαι,
μα τίποτα δεν θα κάνω
γιατί όλοι το ξέρουμε
πως η ελπίδα φέρνει ψήφους.

Γιατί, άμα τους δώσω ότι ποθούν,
σύντομα θα με ξεχάσουν,
δεν θα έχουν λόγο να έρχονται
και να με παρακαλάνε.

Σας το είπα, θέλω να γίνω βουλευτής,
να βολευτώ ο ίδιος.
Αλίμονο σε αυτούς που αγωνίζονται
τον κόσμο για να αλλάξουν

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ (ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ) [ΕΚΛΟΓΕΣ 1 ΑΠΟ 10 ]

 

Στίχοι: Γρηγόρης Ψαριανός

Μουσική: Τζίμης Πανούσης

Εκλογές, κόμματα
με φρου φρου κι αρώματα.
Διαδηλώσεις -πτώματα
μ’ ανοιγμένα στόματα.



Ψηφοδέλτια σταύρωνα
κι όλη νύχτα καύλωνα.
Στης βουλής τα έδρανα
αχ κι εγώ να έκλανα.



Δεν μπορώ άλλο Θανάση
στα εικοσιπέντε έχω γεράσει.
Δεν μπορώ άλλο Θανάση
κάνε στάση.



Υπουργεία-τέρατα
γαμημένα κέρατα.
Φέξε μου και γλίστρησα
ως της γης τα πέρατα.



Στα σχολεία γάμα τα
γράμματα σπουδάματα.
Του Θεού τα πράματα
φτύσ’ τα τους κατάμουτρα.



Δεν μπορώ άλλο Θανάση
στα εικοσιπέντε έχω γεράσει.
Δεν μπορώ άλλο Θανάση
κάνε στάση.



Πληρωμές, χαρτόσημα
φόροι, γραμματόσημα.
Στο γαμήσι πρόστιμα
μαγκιά, κλανιά κι απόστημα.



Μπάτσοι, αύρες, ράμματα
ξηγημένα πράγματα.
Τώρα στα γεράματα
μάθε γέρο γράμματα.



Δεν μπορώ άλλο Θανάση
στα εικοσιπέντε έχω γεράσει.
Δεν μπορώ άλλο Θανάση
κάνε στάση.

ΔΥΣΤΟΠΙΑ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΕΠΟΧΕΣ : ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΑΠΟ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΕΣ ΣΕ ΑΠΟΙΚΙΑ ΤΩΝ ΗΠΑ

 Στέλιος Γιαννίκος

 

Από το 1492 που ο Κολόμβος πάτησε το πόδι του στην Αμερικανική Ήπειρο και μέχρι σήμερα, ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός, μαζί με αυτό που κατ’ επέκταση ονομάζετε δυτικός πολιτισμός, είναι υπεύθυνος για εκατοντάδες εκατομμύρια νεκρών και εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων που έζησαν και ζουν σε άθλιες συνθήκες.

Ο πλούτος των αποικιοκρατικών κρατών της Ευρώπης, γεννήθηκε ως αποτέλεσμα της λεηλασίας των πλουτοπαραγωγικών πηγών των αποικιών.  Ως αποικιοκράτες οι Ευρωπαίοι υπήρξαν απάνθρωποι, βίαιοι και καταστροφικοί.

 Σε παλαιότερες εποχές, ο Αλέξανδρος, η Ρώμη και το Βυζάντιο, τις κατακτημένες περιοχές φρόντιζαν να τις οργανώσουν κατά τα πρότυπά του πολιτισμού τους και μέρος του πλούτου το αφιέρωναν σε έργα υποδομής. Χάρη σε αυτή την αντιμετώπιση πολλές κατεκτημένες περιοχές άνθισαν πολιτισμικά και οικονομικά. 

Αντίθετα οι Ευρωπαίοι αποικιοκράτες, όπου πάτησαν το πόδι τους, φρόντισαν να εκμεταλλευτούν με ακραίο τρόπο τους πληθυσμούς και να σπείρουν την φτώχεια την πείνα και την δυστυχία στους λαούς αυτούς.

Όμως και μεταξύ τους τα κράτη αυτά και λόγω του έντονου ανταγωνισμού, φρόντισαν να ποτίσουν τα εδάφη τους με το αίμα εκατομμυρίων πολιτών, που έπεσαν στα πεδία των μαχών. Αυτή η οικονομική μισαλλοδοξία, οδήγησε και στους δύο μεγάλους πολέμους του 20^ου αιώνα που ήταν και μία από τις βασικές αιτίες που μία μία οι αποικίες άρχισαν να χάνονται.

Η δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) που θεωρητικά θα ένωνε τα Ευρωπαϊκά κράτη, απέτυχε όταν κάποια κράτη συμπεριφέρθηκαν ως αποικιοκράτες στου εταίρους τους.  Η γηραιά Ευρώπη μάλλον υπήρξε πολύ γηραιά για να αλλάξει νοοτροπία.  Από όσο φαίνεται, τα τραύματά της, η κακοτροπία και η αναχρονιστική νοοτροπία, την οδήγησαν από το ένα λάθος στο άλλο και στην υποταγή της σε μια άρρωστη πολιτική και πολιτισμική πραγματικότητα.

Και ήρθε ξαφνικά το πλήρωμα του χρόνου, που με μια αυτοκτονική πρακτική, απέδειξε πως οι πρώην αποικιοκράτες – που στην πολιτική τους είχαν συμπαρασύρει και κράτη που ουδέποτε υπήρξαν τέτοια- μετατράπηκαν σε αποικία των ΗΠΑ.

Τώρα η Ε.Ε. ανακάλυψε τους νέους μεγάλους εχθρούς (Ρωσία και σε λίγο Κίνα, κλπ). Χωρίς κανένα όφελος - αντίθετα με μεγάλες ζημιές τόσο στην οικονομία όσο και στην κοινωνία - ακολουθεί κατά γράμμα την πολιτική των ΗΠΑ.  

Το μέλλον διαγράφετε δυστοπικό.

 Όχι δεν είναι μόνο ο πυρηνικός πόλεμος που μας απειλεί, είναι κι ένα όλο και περισσότερο αναπτυσσόμενο απολυταρχικό παγκόσμιο σύστημα που θέλει να μας χρησιμοποιήσει όπως ο ψαράς το σκουλήκι στο αγκίστρι. Είναι πασιφανές, ότι  κάποια συμφέροντα αντιμετωπίζουν τον άνθρωπο απλά ως εργαλείο για την επίτευξη των σκοπών τους.

Η εποχή μας έχει ανάγκη από δράση ατομική και ομαδική. Πρέπει να ενδυναμώσουμε την κοινωνικότητα και την ανθρωπιά μας.  Να αγωνιστούμε με κάθε τρόπο για το δικαίωμα στην Ελευθερία, την αξιοπρέπεια, την ομορφιά και την αξία της ζωής.  Είμαστε εμείς υπόλογοι για τις επόμενες γενιές κι επειδή αγαπάμε τον άνθρωπο πρέπει και να αγωνιστούμε για αυτόν.